حجت الاسلام والمسلمین نعمت فخری مسئول محترم حوزه نمایندگی ولی فقیه درسپاه حضرت سیدالشهداء(ع) در گفتگو با خبرنگار آفتاب ری اظهار داشت: رابطه حاج آقا مجتبی تهرانی  (ره)  با حضرت امام رابطه پدر و فرزندی بود.

ابعاد شخصیتی حاج آقا مجتبی تهرانی  (ره)

قال الصادق(ع): "إذا مات العالم، ثلم فی الاسلام ثلمة لایسدها شیء"

حاج آقا مجتبی تهرانی  (ره) شاگرد جامع الاطراف حضرت امام (ره) بودند یعنی هم در مباحث فقهی و هم مباحث اصولی و هم در مباحث عرفانی ایشان موقعیت بسیار ویژه ای را داشتند و حضرت امام به ایشان به عنوان یک شاگرد جوان،شاداب ، با نشاط و سرحال نگاه می کرد و حضرت امام به ایشان افتخار می کرد و تنها کسی بود که بعضی از تقریرهای حضرت امام را به نام ایشان تبدیل به کتاب کرد و به طور تخصصی به خصوص کتاب «بیع» که کتاب فنی مباحث فقهی است حضرت امام به ایشان اجازه دادند که این کار را انجام دهند.

جایگاه علمی و عرفانی آیت الله تهرانی(ره)

 ایشان از جهت علمی و فنی جایگاه ویژه ای داشتند . از جهت عرفان هم مثل حاج آقا مجتبی تهرانی واقعا کم داشتیم ،کم نظیر و بی نظیر بود .

 چون ایام اربعین سیدالشهداء (ع)  است این نکته را عرض کنم که ایشان کتابی را نوشتند به نام «خطبه سال 58 حضرت امام حسین (ع) که این خطبه را حضرت امم حسین(ع) دو سال قبل از شهادت و در مکه مکرمه بیان فرمودند .این خطبه واقعا فرازهای عجیبی دارد حضرت امام حسین (ع)،حضرت امیر (ع)را در 16 فراز معرفی می کند بعد حضرت خود را معرفی می کند و سپس ماهیت زمان معاویه و یزید را تبیین می کند. این کتاب از زبان حضرت آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی بسیار جالب است این کتاب را همه جوان های ما باید بخوانند و استفاده کنند .شما  وقتی قلم و بیان را می بینید خیال می کنید که حاج آقا تهرانی یک فرد  کاملا سیاسی با تحقیقات بسیار جامع و عالمانه است و خیال می کنید که ایشان فقط در این فن متبحر است ولی هر بابی که ایشان وارد می شد به صورت عالمانه و تخصصی بود.

رابطه ایشان با حضرت امام و مقام معظم رهبری

رابطه ایشان با حضرت امام رابطه پدر و فرزندی بود اینطوری که از دوستانشون مطرح می شد بسیار رابطه خوب بود به حضرت آقا هم ارادت ویژه ای داشتند .رابطه حضرت آقا با ایشان هم همین بس که وقتی حضرت آقا متوجه شدند ایشان مریض هستند به عیادتشون رفتند وقتی حاج آقا مجتبی تهرانی به رحمت ایزدی رفتند حضرت آقا بر بدن این عالم  نماز خواندند و یک علاقه و ارادت دو جانبه به هم داشتند .

توفیق شاگردی ایشان

متاسفانه توفیق شاگردی محضر ایشان را نداشتم اما در درس های اخلاق و بعضی از مواردی که خصوصا از تلویزیون پخش می شد توفیق داشتم . چون ما هنگام درس بحث قم بودیم از دوستان نزدیک شاگرد ایشان بودم. اما متاسفانه توفیق نشد محضر ایشان برسیم ولی حقیقتا همیشه به عنوان استاد خودمان تلقی می کردیم چون انسان اینطور نیست که از هرکسی که تلمذ کند احساس کند شاگردش است نه واقعا ایشان استاد واقعی ما بودند و بهره مند شدیم انشاءالله خدای متعال ایشان را با انبیاء و اولیاء ابرار و شهدا محشور کند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 12 =