در ایران حدود 17 هزار تشکل مردم نهاد و غیردولتی وجود دارد که این تعداد در مقایسه با کشورهای مشابه بسیار کم و از نظر آماری حدود دو درصد این کشورهاست و این در حالی است که حداکثر 5 درصد آنها مرتبط با مسائل زیست محیطی هستند و این امر هیچ تناسبی با بحران ها و معضلات زیست محیطی جاری کشور ندارد. در چنین شرایطی جا دارد دولت، مجلس شورای اسلامی، شوراهای اسلامی شهر و نهادهای عمومی نظیر شهرداری ها بیش از پیش زمینه مشارکت هر چه بیشتر این گروه ها را فراهم آورند.

به گزارش پایگاه خبری آفتاب ری، به نقل از قرچک آنلاین؛ این تشکل ها اگر خوب حمایت و راهبری شوند بسیاری از مشکلات زیست محیطی کشور شناسایی و زمینه جلب مشارکت های عمومی برای حل آنها فراهم خواهد شد. با توجه به اینکه محیط زیست مرتبط با سلامتی مردم است، یک دستگاه خاص نمی تواند در این عرصه به تنهایی تمام موضوعات مرتبط به آن را انجام دهد.

در این ارتباط حضور مؤثر تشکل های مردمی برای ارتقای دانش عمومی زیست محیطی و همکاری بین بخشی تنها راهکار حفاظت از محیط زیست است، اما متأسفانه تعداد این تشکل ها در استان تهران بسیار کم بوده و در بسیاری از شهرستان ها حتی یک تشکل هم وجود ندارد. در این باره با محمدهادی حیدرزاده مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران به گفت وگو پرداختیم.

 متأسفانه یکی از مشکلات زیست محیطی در استان تهران کمبود یا نبود تشکل ها  یا همانهاست و برای نمونه می توان به جنوب شرق استان تهران با ۴ شهرستان اشاره کرد که یک تشکل هم ندارد. برای این منظور چه برنامه هایی مدنظر دارید؟

      در خصوص تأسیس و راه اندازی تشکل های مردمی باید ریشه یابی صورت گیرد. ظهور و توسعه ها در ایران زمان کوتاهی داشته به طوری که در یک دوره به صورت قارچ گونه گسترش داشته اند و در دوره ای به شدت کم شدند. افول فعالیت آنان نیز دلایل متعدد داشته و یکی از مهم ترین این دلایل مسئله اقتصادی است. اساسا فعالیت داوطلبانه در دنیا زمانی شکل می گیرد که حداقل نیازهای اقتصادی برآورده شده باشد همچون فعالیت های داوطلبانه ای که در اروپا صورت می گیرد. وقتی در حال حاضر دانشجویان ما در حداقل نیازهای خود مانند هزینه حمل و نقل مانده اند شاید فعالیت داوطلبانه در قالب تشکل را نتوان ایجاد کرد.

 متأسفانه هنوز نتوانسته ایم فرق بین حزب و در کشور را معنادار کنیم. بین فعالیت داوطلبانه و فعالیت های سیاسی شفافیت صورت نگرفته است. در یکسری موارد وزارت کشور را به شکل حزب می بیند تقصیری هم ندارد چرا که شفافیت این موضوع در کشور وجود ندارد. به هر حال ما در استان تهران مصمم هستیم توسعه تشکل ها به صورت کیفی باشند نه کمی. بارها در نشست هایی که در دوره خانم ابتکار به عنوان ریاست سازمان حفاظت محیط زیست در دفتر مشارکت های مردمی این سازمان فعالیت داشتم در این باره نیز تأکید می شد. زمانی که رئیس تشکل های زیست محیطی آلمان به ایران سفر کرده بود، در کشور ۸۰۰ تشکل زیست محیطی داشتیم. وقتی این مسئول از ما در مورد تعداد این تشکل ها پرسید با خجالت این تعداد را عنوان کردیم در حالی که وی گفت ۴۰ تشکل کیفی در کشورشان دارند و همه می دانیم تشکل صلح سبز آنان دنیا را ادارهمی کند. ما نیز نباید خیلی به دنبال اعداد و ارقام باشیم بهتر است به این فکر باشیم که چقدر می توانیم مشارکت جمع کنیم.

 لطفا در مورد برنامه هایی که برای جمع آوری مشارکت های مردمی دارید بیشتر توضیح بفرمایید!

 مشارکت می تواند از میان دانشجویان، دانش آموزان و زنان خانه دار باشد. البته امروز نگاه دانشجویان کاملا متفاوت شده و دید آنان بیشتر به سوی منفعت اقتصادی است. ما نیز بیشتر توان خود را روی مشارکت دانش آموزان و زنان خانه دار گذاشته ایم زیرا آنها تنها گروهی محسوب می شوند که با وارونگی رفتار مواجه نیستند. متأسفانه بیشتر اقشار کشور دچاروارونگی رفتار هستند و با همه چیز مخالفت می کنند.

 خوشبختانه در دانش آموزان هنوز این اتفاق نیفتاده است. زنان خانه دار نیز به دلیل اینکه به دنبال فضایی هستند تا از جامعه حذف نشوند می توانند برای انتقال فرهنگ زیست محیطی به این سازمان کمک کنند.

 در استان تهران بیشتر روی دو گروه یاد شده متمرکز هستیم. امسال هفته درختکاری را با کودکان برگزار خواهیم کرد تا یک جنبش عظیمی با کمک آنان در سطح کشور ایجاد کنیم. حتی پیشنهاد شده مقام معظم رهبری امسال با یک کودک درختکاری کنند تا بتوانیم ورود کودکان و نوجوانان را در بحث محیط زیست با موضوع درختکاری آغاز کنیم. اولویت دوم نیز همانطور که گفته شد زنان خانه دار هستند که در قالب پاتوق های محله ای و سراهای محله فعالیت خواهند کرد.

 دیدی که در کشور ما نسبت به مسائل زیست محیطی وجود دارد مناسب این سازمان با این اهمیت و حجم فعالیت نیست و گاها همکاری لازم بین این سازمان و ادارات دیگر نیز وجود ندارد. برای رفع این مشکل چه اقداماتی مدنظر دارید؟

 هماهنگی بین بخشی کلید بهبود این وضعیت است. اول هماهنگی باید صورت گیرد بعد جریان مشارکت. در این باره در قالب تفاهمنامه هایی با شهرداری و آموزش و پرورش برخی اهداف را پیش خواهیم برد. در حال حاضر تعداد دانش آموز در سطح کشور کاهش یافته و آموزش و پرورش ۵۰ هزار معلم مازاد دارد. در شهر تهران بسیاری از کلاس ها به حد نصاب نمی رسند. در منطقه یک شاید سه مدرسه دولتی پایه اول وجود داشته باشد لذا در دولت بحثی صورت گرفت تا این ۵۰ هزار معلم به عنوان بازوی توانمند سازمان حفاظت محیط زیست فعالیت کنند. از این دست تفاهمنامه ها در موضوعات دیگر نیز وجود دارد که انشاءا… برای محقق شدن آنها حتما پیگیری های لازم انجام خواهد شد. مجلس نیز در این باره مصوبات خوبی دارد منتها باید بدنه سازمان حفاظت محیط زیست هم به لحاظ منابع مالی و هم انسانی تقویت شود. همه اینها منوط به این است که هماهنگی بین بخشی اخذ شود، کار سختی هم نیست چرا که مشی رئیس سازمان در دولت تدبیر و امید نیز به این سمت است. خوشبختانه ریاست محترم جمهور نیز حمایت خوبی دارند و با فعالیت مجدد شورای عالی محیط زیست که در طول هشت سال گذشته غیرفعال بود، نشست ها و مصوبات خوبی داشته ایم.  انتهای پیام/م

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 1 =