این صندوق با خصلت های ویژه مدیرعامل خود و پشتکار و متانت کارمندانش توانسته محیطی را فراهم آورد که ارباب رجوع واهمه‌ای از مراجعه به آنجا نداشته باشد و اگر نمی تواند گره ای از مشکلات اهل قلم و هنر بردارد، دستکم خراشی بر روح حساس او نمی اندازد.
تاکنون همه ما برای یکبار هم که شده به عنوان ارباب رجوع به ادارات دولتی مراجعه کرده و با مشکلات خاص این مراجعه روبرو شده‌ایم! از پایین و بالا رفتن و این اتاق و آن اتاق رفتن گرفته تا گرفتن کپی و جمع آوری امضاهای مختلف و امروز برو فردا بیاها. به گزارش پايگاه خبري آفتاب ري به نقل از افکارنیوز، اما جدای از همه این ها، نحوه برخورد برخی از کارمندان با ارباب رجوع خود حکایتی جداگانه دارد، به طوری که حداقل یکبار صابون اخلاق خوش! کارمندان این ادارات به تنمان خورده است. از این رو وقتی بنا بر این می شود که برای انجام کاری به اداره دولتی مراجعه کنیم، خدا خدا می کنیم که کارمند مربوطه امروز صبح را از دنده راست بلند شده باشد! تا اگر کار ما به خوبی و خوشی پیش نمی رود، دست کم روز بدی را آغاز نکرده باشیم. این مساله وقتی بغرنج می شود که مسولان نظارتی اداره مورد نظر و رییس آن علاقه ای برای رفع و رجوع این مساله نداشته و همین که دوران ریاستش را ادامه دهد برای او کافی است. در این میان اما گاه استثنائاتی هم پیدا می شوند که این قاعده را می شکنند و فراموش نمی کنند که برای چه دارند انجام وظیفه می کنند و حقوقی که از بیت المال به جیب آنان می رود، متعلق به چه کسانی است. شاید به جرات بتوان گفت که «صندوق اعتباری حمایت از نویسندگان، روزنامه نگاران و هنرمندان» یک استثنای واقعی در این زمینه است، صندوقی که با پیگیری های وزیر فرهنگ دولت دهم و با دوندگی ها و سعه صدر کهنه روزنامه نگاری به نام مهدی شجاعی که چهار سالی است، ریاست هیات مدیره و مدیرعاملی این صندوق را برعهده دارد، به مامنی برای اهالی قلم و هنر این مرز و بوم و محلی برای تامین حداقل امتیازات حمایتی ایشان در سالهای اخیر تبدیل شده است. این صندوق با خصلت های ویژه مدیرعامل خود و پشتکار و متانت کارمندانش توانسته محیطی را فراهم آورد که ارباب رجوع واهمه‌ای از مراجعه به آنجا نداشته باشد و اگر نمی تواند گره ای از مشکلات اهل قلم و هنر بردارد، دستکم خراشی بر روح حساس او نمی اندازد. شاید اگر ترتیبی داده می شد تا هر ساله یک اداره دولتی به عنوان الگوی اخلاقی سایر ادارات در مواجهه با رباب رجوع انتخاب می شد، بدون شک این افتخار در سال ۹۱ نصیب این صندوق می شد. الگویی که جای خالی آن در بین سایر ادارات به خوبی محسوس است. پس از تحریر: به دلیل دید نقادانه و روحیه خاص، شاید قلم کمتر خبرنگاری به سوی تعریف و تمجید از دستگاه یا مسئولی بچرخد مگر اینکه مجیز گوی باشد و متملق و یا حرکتی واقعا در خور تحسین را با چشم خویش بینید. شکرخدا که که به گواه کلیه همکاران از مورد اول مبرا بوده ایم. استاد مهدی شجاعی چنان بزرگواری نشان داد که برای اولین بار در سابقه کار خبرنگاری خود، این سطور نگاشته شوند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 11 =