شروع تولد تا اولین جرعه شیر مادر

در لحظه تولد افزایش شدید آدرنالین را تجربه می کنیم که این مقدار آدرنالین از لحظه حمله قلبی بیشتر است.

به گزارش تهران نیوز ، به نقل از سپید پوش این افزایش شدید آدرنالین ما را زنده نگه می دارد و باعث به حرکت در آمدن شش ها می شود.تا برای اولین بار شروع به نفس کشیدن کنند.شش ها در بدو تولد هنوز تنفس نکرده اند و هنوز مایه ی آمونیوتیک درون شش ها است.مایع آمونیوتیک از مادر تراوش می شود و ابتدا فقط حاوی آب و الکترولیت ها است ولی از حدود ۱۲ تا ۱۴ هفتگی پروتئین،کربوهیدرات،چربی،فسفولیپید و اوره نیز به داخل آن ترشح می شود.دیابت بارداری یکی از علل شایع زیادی آمونیوتیک است.در بالای کلیه ها غدد فوق کلیوی خون دارای آدرنالین را پخش می کند و ماهیچه ای که برای تنفس کردن به آن احتیاج داریم ناگهان دچار گرفتگی می شود و ما برای بار اول،اولین نفس از هفتصد میلیون نفس را تجربه می کنیم در این هنگام است که قلب با مشکل مواجه می شود.اندام قلب دو سوراخ دارد یکی داخل آئورت و دیگری داخل قلب است.در واقع این سوراخ ها بدون اشکال هستند این ها در واقع مربوط به زندگی ما در رحم مادر است. این سوراخ ها وظیفه داشتند که بیشتر خون ها را از شش ها ی غیرفعال ما دور کنند ولی الان که شش ها فعال هستند آن سوراخ ها برای همیشه بسته می شوند.حالا قلب عادی کار می کند و خون را در ده ها هزار مایل رگ پمپ می کند.در این واکنش بدنی نیز کبد سهیم است.کبد بزرگترین غده در بدن است و ۵۰۰ کار مختلف را انجام می دهد از گرمای بدن گرفته تا تصویه سموم همچنین تمام خون دستگاه گوارش توسط سیاهرگی به نام وریدپورت جمع آوری شده و وارد کبد می شود و تمام مواد جذب شده در لوله گوارش از کبد عبور می کند.سلول های کبد پروتئین های مختلف را به طور دائم می سازد از جمله آلبومین،پروتئین،لیپوپرتئین ها و هپارین. در این زمان کلیه که کار آن تثبیت کنترل آب بدن است شروع به کار می کند.مسیرگوارشی باید خودش را تمیز نگه دارد و آماده باشد تا اولین غذا  را هظم کند.روده های ما پر از مایع آمونیوتیک هظم شده و سلول های مرده است و یک مایع چسب مانند که مثل قیر است به رنگ سبز تیره به نام مکونیوم که مایعی فاسد کننده است در روده نیز وجود دارد.این مایع در بعضی بچه ها می تواند وارد شش ها شود و به ساختار آسیب پذیر آن حمله کند ولی با این وجود مکونیوم در داخل روده بی ضرر است و ظرف مدت چند ساعت  از بدن خارج می شود که اولین جرعه از شیرمادر به این روند کمک می کند. هنوز بدن به درجه ای نرسیده است که میکروب ها را از بین ببرد در حالی که میکروب ها در تمامی سطوح بدن وجود دارند.از بین بردن این میکروب ها کار مادر است زمانی که مادر نوزاد را  بغل می کند تمامی میکروب ها توسط لایه های شاخی سطح پوست مادر از بین می روند. دمای داخل رحم ۳۸ درجه بود و دمای بدن ۱۸ درجه است که شوک زیادی را به سیستم بدن وارد میکند.مشکل اینجاست که هیپوتالاموس که مسئول کنترل کننده ی دمای بدن است هنوز به بلوغ نرسیده در این لحظه در خطر کاهش دمای بدن قرار داریم. اما یک لایه از یک بافت خاص داریم که به ما کمک می کند تا گرم بمانیم این لایه چربی است.یک چربی قهوه ای که معمولا در بین حیوانات که به خواب زمستانی می روند یافت می شود و خوردن شیر مادر به این روند گرم شدن کمک می کند.   انتهای متن/*

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 0 =