صورت مسئله‌ای که اتفاقا به درستی حل شد/ آشفته بازاری که شباهتی به «بازار روز» نداشت

تعطیلی بازار روز در شهرستان دماوند از یک سو پایانی بر اختلال یک روزه زندگی ساکنان شهرک توحید و اطراف آن و از سوی دیگر پایانی بر آشفته بازاری بود که هیچ نظارت خاصی بر کیفیت و بهداشت فروشنده یک روزه آن صورت نمی‌پذیرفت و نشان از انجام کار صحیح برای پیشگیری از مشکل از سوی مسئولان این حوزه کاری داشت.

به گزارش تهران نیوز ، به نقل از پایگاه خبری دماوندخبر، «روز بازار» در شهرستان‌ها عمدتا به مواردی اطلاق می‌شود که معمولا در روزهای دوشنبه یا پنج‌شنبه هستند و مردم از محلات دوردست و روستاها برای خرید و فروش اموال به شهرها می‌آیند. در روز بازار، مردم روستاها محصولات زراعتی را برای فروش به شهرها می‌آورند و در عوض مواد خوراکی و دیگر وسایل مورد نیازشان را از شهرخریده، به محله خودشان برمی‌گردند. در این میان در شهرستان دماوند نیز، از چند سال پیش پدیده‌ای به نام روز بازار، ابتدا در ورودی جاده منتهی به روستای مراء و سپس در شهرک توحید در بالا دست بلوار بعثت پدیدار شد که در آن نه اثری از محصولات زراعی و صنایع دستی و غذایی خود شهرستان دماوند بود و نه اثری از نیروهای کار و غرفه‌داران این شهرستان که اساسا فلسفه بازار روز بودن آن را زیر سوال برد و اصلا معلوم نبود که با چه هدفی بازار مصرف در شهرستان در اختیار دست‌فروشان غرب استان تهران قرار گرفت و در عوض عوارض شهرداری و مالیات از کسبه دماوند اخذ شد و این در حالی است که این دستفروشان در کل استان تهران بازار روز برگزار می‌کنند و درآمد روزانه آن‌ها از درآمد روزانه یک مغازه‌دار با وضعیت جمعیتی دماوند بیشتر می‌باشد. بررسی موضوع لزوم تعطیلی بازار روز لااقل به سبک فعلی در دماوند از دو جنبه مختلف قابل بررسی می‌باشد که بخش نخست آن را باید به اهالی ساکن در اطراف این بازار نسبت دهیم که کشاندن حجم انبوه جمعیت به شهرک توحید، قطعا یک روز آسایش این اهالی را با مشکل روبرو می‌کند که این موضوع را می‌توان از شلوغی مسیرهای رفت و آمد و خدمت‌رسانی دربستی تاکسی‌ها به جای خدمت‌رسانی به اهالی منطقه، شلوغی نانوایی‌های محلی و اوضاع نابه‌سامان و پر زباله این مکان و اطراف آن تا روز پس از دوشنبه بازار، ساده‌ترین نقدهایی است که به آن می‌توان وارد کرد. اما بخش دوم آن به انواع محصولاتی است که در بازار روز دماوند ارائه می‌‌شود که در اقسام پوشاک، لوزام منزل و اسباب‌بازی، مواد غذایی، میوه و تره بار قابل تقسیم‌بندی است که شگرد آن در مورد مواد غذایی همچون فروشگاه‌های زنجیره‌ای، فروش برندهای متفرقه است که گاهی مواد غیربهداشتی نیز در بین آن کشف و ضبط شده است. در خصوص میوه‌های عرضه شده در این بازار که خود نگارنده نیز چندین بار به این بازار سر زده بود و خرید نیز کرده بود؛ ارزان‌فروشی به شیوه درهم فروشی موضوع بارز این بازار روز بوده است که قطعا اگر مغازه‌داران هم، همین شیوه را در پیش بگیرند، بخشی از کاهش قیمت در فروش را  برای مشتریان ایجاد می‌کنند و لزومی ندارد دیگر بخشی از میوه را در بریزند یا به عنوان جنس درجه دو و سه طبقه‌بندی کنند. آشفتگی‌های دوشنبه بازار در دماوند از سال‌های پیش در زبان نقد بسیاری از مسئولان و مردم شهرستان آورده شده است. برای نمونه در ۲۴ مرداد سال ۹۲، فرماندار وقت دماوند، افشار نادری در هشداری اعلام می‌کند که باید در خصوص عرضه مواد غذایی در محیط دوشنبه بازار که زمینه آلودگی زیاد وجود دارد، جلوگیری شود و  یا رئیس اتحادیه فروشندگان پوشاک شهرستان دماوند در مرداد ۹۴، حسن هاشمی، نامناسب بودن محل این بازارچه به لحاظ بهداشتی و همچنین خارج شدن درآمدها و سرمایه‌ها از دماوند به شهرستان‌ها و استان‌های اطراف و همچنین کیفیت پایین پوشاک عرضه شده در این بازار را از مشکلات این بازار روز می‌داند. همچنین در گشت مشترکی که عوامل شبکه بهداشت و درمان شهرستان دماوند در مرداد ماه سال گذشته از بازار هفتگی دوشنبه‌بازار در منطقه گیلاوند داشتند، مقادیر زیادی مواد غذایی فاقد مشخصات بهداشتی، تاریخ مصرف گذشته و فاسد شامل ۳۰ کیلوگرم خرما، ۴۰ کیلوگرم ماهی،  ۱۰۰ لیتر آب لیمو، ۵۰ کیلوگرم رب انار، ۳۰ کیلوگرم ذرت به صورت خشک و بو داده، ۳۰ کیلوگرم خیار شور، ۵۰ لیتر آب‌زرشک، ۷۰ لیتر دوغ، رنگ غیرمجاز تارترازین، مقداری تمر هندی و لبنیات کشف و معدوم‌سازی گردید. همچنین در ماجرای آنفولانزای مرغی، این بازار استرس خاصی را به واسطه فروش مرغ‌های وارد شده از شمال در بین شهروندان ایجاد کرد. تعطیلی این آشفته بازار که مشکلات مربوط به آن، از سال‌های پیش برجسته بوده است، شاید اکنون با انتقاد عده‌ای آن هم با توجیه ارزان‌فروشی و یا اشتغال عده‌ای دستفروش همراه باشد؛ اما حقیقت ارزان‌فروشی که بر کاهش کیفیت یا غیربهداشتی بودن استوار بود و همچنین باعث سودرسانی به کسبه غیر بومی با اتفاقا سطح فروش خوب می‌شد، تصمیمی معقول از جانب مسئولان امر بود؛ چرا که نمی‌توان انتظار داشت که بر بازاری که صبح توسط فردی که هیچ کدام از استعلامات بهداشتی و امنیتی و قضایی که یک کاسب باید بگذراند، دایر و عصر جمع می‌شوند بتوان همه گونه نظارت را داشت و از منتقدان این موضوع باید پرسید که اگر به واسطه خرید محصول از این بازار متضرر مالی یا جانی و حتی بی‌احترامی از طرف فروشنده‌ای که هیچ پرونده صنفی ندارد، شوند؛ آیا مسئولان را تبرئه می‌کردند؟ و اما یک صحبت با مسئولان و آن اینکه انتظار مردم عرضه کالا با قیمت پایین‌تر و با کیفیت مشابه در میادین میوه و تره‌بار می‌باشد و با توجه به اینکه چنین بازاری در دماوند نیز ایجاد شده است، بایستی تفاوت قیمت در عین کیفیت بالا در این بازار برای مردم محسوس باشد و همچنین نظارت بیشتری بر خدمت‌رسانی این بازار به‌خصوص در امر قیمت‌ها و توزین کالا بیش از نیاز مشتریان، صورت پذیرد. همچنین بایستی در این بازار قطعا عرضه مستقیم محصولات دماوند در فصل برداشت صورت پذیرد و اگر قرار است بازار روزی نیز در این شهرستان برقرار باشد، باید فلسفه وجودی بازار روز، یعنی محلی برای عرضه محصولات خود آن شهرستان رعایت شود.   انتهای متن/*

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 4 =