بعضی نابالغان سیاسی، ذوق زدگان عجول در برقراری ارتباط با آمریکا، عقده گشایان سالهای دور و نزدیک، وابستگان به اپوزسیون رنگارنگ از سلطنت طلب ها و منافقین گرفته تا افراطیون و فتنه گران طرد شده از سوی ملت، مرعوبین و منفعلین به غرب، چنین القاء می نمایند که تنها راه حل رفع مشکلات اقتصادی کشور و بهبود وضع موجود تنها در گرو آب شدن یخ روابط میان ایران و آمریکاست! و اگر بین دو کشور روابط دیپلماتیک برقرار نشود امیدی به اصلاح امور و حل مشکلات نیست.

به گزارش پايگاه خبري آفتاب ري کسانی بودند وهستند که معتقدند در شرایط شعب ابی طالب هستیم در حالیکه شرایط سیاسی، اقتدار، استقلال حاکمیتی بر پایه مکتب اسلام، وحدت و انسجام ملی، نقش برجسته ایران در تحولات منطقه ای و مسائل جهان اسلام، حضور قدرتمند مردمی معتقد به نظام ولایی در صحنه های مختلف اجتماعی و سیاسی کشور و همه و همه دلالت بر شرایط بدر و خیبر دارد.

در چنین اوضاع و احوالی، بدریون وخیبریون رسالتی بس عظیم برعهده دارند که بصیر بودن به زمان و داشتن قدرت تحلیل و شناخت موقعیت جهانی و داخلی کشور مقدمه انجام صحیح این مسئولیت خطیر است. آگاهی از سوابق، عملکردها و اهداف جریانات سیاسی داخلی و خارجی نیز از دیگر الزامات برای اتخاذ مواضع صحیح در قبال رویدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به شمار می آید.

با این مقدمه می پردازیم به موضوعی که این روزها در مجامع مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و حتی در جمع خانواده ها مطرح بوده و نه فقط نخبگان جامعه، بلکه خیلی از افراد دیگر نیز راجع به آن اظهار نظر نموده و از نگاه خود مسئله را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهند و آن موضوع، مذاکره با آمریکا و چگونگی روابط ایران با آن کشور می باشد.

بعضی نابالغان سیاسی، ذوق زدگان عجول در برقراری ارتباط با آمریکا، عقده گشایان سالهای دور و نزدیک، وابستگان به اپوزسیون رنگارنگ از سلطنت طلب ها و منافقین گرفته تا افراطیون و فتنه گران طرد شده از سوی ملت، مرعوبین و منفعلین به غرب، چنین القاء می نمایند که تنها راه حل رفع مشکلات اقتصادی کشور و بهبود وضع موجود تنها در گرو آب شدن یخ روابط میان ایران و آمریکاست! و اگر بین دو کشور روابط دیپلماتیک برقرار نشود امیدی به اصلاح امور و حل مشکلات نیست.

در پاسخ به ادعای این افراد، سوالاتی به ذهن متبادر میشود مانند اینکه:

1-آیا نوع رفتار یا کنش حاکمان کاخ سفید نسبت به ایران تغییر کرده است؟

2-آیا ماهیت استکباری آمریکا عوض شده است؟

3- آیا حمایت آمریکا از رژیم جنایتکار و غاصب اسراییل خاتمه یافته یا کمرنگ گردیده است؟

4- آیا سردمداران آمریکا از عملکرد گذشته خود نسبت به ملت بزرگ ایران نادم و پشیمان شده اند؟

5- آیا آمریکا حقوق حقه ملت ایران در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای را به رسمیت شناخته؟ آنهم در شرایطی که رئیس جمهور آن کشور، فتوای مقام معظم رهبری را (هر چند با تاخیر چند ساله) نکته ای مثبت و اعتماد ساز اعلام می نماید.

6- آیا آمریکا شهامت اقرار به جنایت خود در قتل عام مسافرین بی گناه هواپیمای ایرباس مسافربری ایران را پیدا کرده است؟

7- آیا سران کاخ سفید حاضرند بخاطر حمایت های خود از رژیم بعث عراق در جنگ هشت ساله عذرخواهی نموده و از ساحت ملت بزرگ ایران طلب بخشش نمایند؟

8- آیا آمریکا قبول نموده که حداقل به میزان سهم خود در جنایات جنگی بعثی های تحت حمایتش، به ملت ایران بخصوص آسیب دیدگان جنگ غرامت پرداخت نماید؟

9- آمریکا چه سخنی با بازماندگان محترم شهدا و دلاورمردان جانبازانی که بخشی از اعضای بدنشان با سلاح های اهدایی آن کشور از بین رفته دارد؟ جانبازان اعصاب وروانٍ، شیمیایی، قطع نخاع، قطع دو دست و دو چشم در نگاه آمریکایی ها چگونه انسان هایی هستند؟

10- آیا سیاستمداران آمریکایی حاضرند از آزادگانی که سالها اسیر خدعه آمریکا و مزدور معدومی تحت حمایت آنها شده و بهترین سالهای عمر خود را در شکنجه گاههایی به نام اردوگاه سپری نمودند، دلجویی و معذرت خواهی نمایند یا خیر؟

11- آمریکا با خانواده های شهدای ترورهای کور منافقین، شهدای عاشورای مشهد مقدس، شهدای مظلوم سیستان وبلوچستان، شهدای 7 تیر و 8 شهریور، شهدای محراب و ... سخنی برای گفتن دارد؟ آیا حاضر است مسئولیت خود در قبال این جنایات و گروهک های وابسته اش را قبول نموده و دست از حمایت آنان بردارد؟ آیا از تجهیز و آموزش این مزدوران پشیمان شده و آن را قطع نموده است؟

12- سخن آنان با خانواده های شهدای علمی وهسته ایی کشورمان چیست؟ چه توجیهی برای محکوم نکردن اعمال ددمنشانه قاتلین دانشمندان ایرانی در مجامع بین المللی دارند؟

13- و...

هر چه از جنایات و خیانت ها و اعمال مکارانه دولت آمریکا در طول زمان نسبت به ملت ایران گفته شود کم است و پایانی برای این اعمال نیز در شرایط کنونی متصور نیست. سیاستمداران آن کشور صراحتا اعلام می نمایند که«با ما باشید تا راحت زندگی کنید» واین دیدگاه را از طریق رسانه های دیداری و شنیداری مطرح و در فضای مجازی پیگیری می کنند. بگذریم از کشورهایی که سلطه استکبار را پذیرفته و خود را نوکر حلقه بگوش آنان کرده اند اما حاصل کارشان جز ذلالت و وابستگی بیشتر سیاسی، اقتصادی و فرهنگی نبوده است.

در چنین اوضاع و احوالی، اینکه عده ای در داخل و خارج به هربهانه ای دست به قلم برده و یا در هر محفل و مجلسی لب به سخن گشوده و سعی در القاء ضرورت ایجاد رابطه بین ایران و آمریکا به منظور حل مشکلات کشور بخصوص معضلات اقتصادی نمایند، جای تامل دارد.

نگاهی به مشکلات اقتصادی کشور و ذکر نمونه هایی از آن، معلوم می سازد که بخش عمده ای از این مشکلات ارتباطی به مسئله تحریم ها ندارد بلکه ناشی از سوء مدیریت و عدم برنامه ریزی صحیح جهت استفاده از منابع کشور است. هر چند که منکر تاثیر گذاری منفی تحریم ها بر اقتصاد کشور نیستیم اما به جرات می توان گفت که با مدیریت صحیح و استفاده بهینه از امکانات موجود، می توان آثار تحریم ها را بازهم کاهش داد و مشکلات اقتصادی کشور را بدون سر فرود آوردن در مقابل نظام سلطه بویژه آمریکای جهانخواربه حداقل رساند.

باید منصفانه بررسی نماییم که چه مقدار از مشکلات اقتصادی ایران ناشی از تحریم ها و قطع روابط دیپلماتیک با آمریکا بوده است. در این مورد نیز سوالاتی مطرح است مانند اینکه:

1- آیا وابستگی به فروش نفت خام با برقراری روابط دیپلماتیک کاهش می یابد؟

2- آیا تصدی گری دولت در امور اقتصادی و غیر اقتصادی که موجب بزرگی دولت و در نتیجه بلعیده شدن بودجه کشور می شود ارتباطی به تحریم ها ونبودن روابط دیپلماتیک میان ایران و آمریکا دارد؟

3- عدم اجرای صحیح و کامل اصل 44 قانون اساسی و در مواردی اختصاصی سازی صنایع و شرکتها بجای خصوصی سالم وقانونمند، چه ربطی به موضوع تحریم و مذاکرات دیپلماسی دارد؟

4- آیا بی انظباطی اقتصادی از جمله مالیات گریزی و گمرک گریزی، فساد مالی، قاچاق کالا و ارز، پولشویی و گردش مالی ناسالم، ثروت اندوزی حرام، احتکار و گرانفروشی و... با مذاکرات سیاسی قابل پیشگیری است؟

5- عدم حمایت جدی از تولید داخلی و کیفی سازی کالاهای ایرانی چه ارتباطی با تحریم ها دارد؟

6- کاهش شوق تولید در صنعتگران ایرانی و گسیل شدن سرمایه آنان از بخش تولید به بخش خدمات و دلال بازی، بخاطر تحریم و یا نبودن رابطه با آمریکاست؟

7- آیا سودمند بودن فعالیت در واردات کالا از خارج نسبت به فعالیت در تولید و صادرات کالاهای ایرانی، ناشی از قطع رابطه با آمریکا بوده است؟

8- نادیده گرفته شدن الگوهای موفق بهره وری در حوزه های مختلف خصوصا بخش آب و کشاورزی، چه مقدار تحت تاثیر تحریم ها و مذاکرات بین المللی قرار داشته است؟

9- آیا به روز نبودن فعالیت و تولید در بخش کشاورزی در حالیکه فارغ التحصیلان این رشته، بیکار و بی سرمایه مانده اند تقصیر تحریم هاست؟

10- واردات بی رویه کالاهای لوکس و غیر ضرور مانند: خودروهای تجملاتی، وسایل آرایشی، میو ه ها و اسباب بازی های فانتزی و خیلی از کالاهای دیگر که امکان تولید داخلی دارند از ثمرات تحریم ها و یا رابطه نداشتن با آمریکاست؟

11- اینکه کالاهای مصرفی همواره بیشترین سهم را در واردات کشور به خود اختصاص می دهند ناشی از تحریم ها است؟

12- تغییر دادن ذائقه مردم به سمت کالاها و مواد مصرفی وارداتی با تبلیغات گسترده بر روی آن ها، ریشه در تحریم ها دارد؟ بویژه کالاهای وارداتی از کشورهایی که به بهانه تحریم های ظالمانه، حاضر به دادن قطعات هواپیما، داروهای ضروری و کالاهای واسطه ای مانند قطعات خودرو به ایران نیستند اما مانعی بر سرراه کالاهای لوکس و غیر ضرور ایجاد نمی نمایند!

13- آیا صورت های نقاشی شده برخی از زنان و دختران در معابر عمومی، مسابقه بدفرجام مصرف زدگی، گرایش به تجملات و ایجاد بازار تفاخر دنیوی و.... با برقراری ارتباط دیپلماتیک بین ایران و آمریکا کاهش می یابد؟

14- کم کاری و عدم اهتمام برخی از تصمیم گیران و مدیران اجرایی برای حمایت از تولید ملی ناشی از تحریم هاست؟ تلاش برای گسترش واردات بی رویه کالاهای مصرفی از طریق ملغی کردن قوانین و مقررات کنترلی چطور؟

15- نادیده انگاشته شدن تخلفات متعدد مالی و بانکی عده ای خاص و بهره مند شدن این افراد از بیشترین منابع بانکی کشور بخاطر نبودن روابط دیپلماتیک بین ایران و آمریکاست؟

16- عدم برخورد قاطع با مفسدین اقتصادی که بیشترین نقش را دربهم ریختن نظام پولی ومالی کشور و انحراف برنامه های اقتصادی دارند بخاطر اعمال تحریم هاست یا بخاطر قطع رابطه با آمریکا؟

17- ...

این سوالات و بسیاری از مسائل دیگر موید این مطلب است که عوامل موثر در مشکلات اقتصادی ایران بیشتر زمینه داخلی دارند تا مسائل بین المللی.بنابر این نباید در اذهان مردم چنین انگاشته شود که همه مشکلات اقتصادی ایران بخاطر تحریم ها و نداشتن روابط با آمریکا است. متاسفانه برخی از افراد و تشکل ها با تاکید بیش از حد به آثار تحریم ها، روابط دیپلماتیک با آمریکا را کلید حل همه مشکلات قلمداد نموده و حتی در این مورد مراجعه به رفراندوم و نظر سنجی را پیشنهاد می کنند.

شکی نیست که آنچه ایران اسلامی را آبادتر و اقتصاد کشور را سالم تر و متعادل تر می سازد، اصلاح امور داخلی و استحکام بخشیدن بر مقررات و روش های کارآمد درونی است نه نگاه ذلیلانه وتکدی گرانه به بیرون از مرزها! امروز دستور کار و اولویت همه ی دولتمردان، مجلس شورای اسلامی، قوه قضاییه، رسانه ها، فعالین اقتصادی و سیاسی و همه دلسوزان و وفاداران و متعهدان به انقلاب اسلامی باید پرداختن به جهاد اقتصادی و فراهم نمودن شرایط سازنده اقتصاد مقاومتی و عملیاتی کردن سبک زندگی اسلامی، ایرانی باشد، همان کاری که مقام معظم رهبری بارها بر آن تاکید فرموده اند.

بحث برقراری روابط دیپلماتیک میان ایران و ایالات متحده آمریکا، مقوله ای است که باید در شرایط مساوی از سوی طرفین مورد بررسی و تصمیم قرار گیرد و ارتباط دادن این مسئله به مشکلات داخلی ایران تحت هر عنوان، باعث سوء استفاده و گستاخی بیشتر سران کاخ سفید خواهد شد.

همچنان که مذاکرات ایران با سازمان های بین المللی و گروه 1+5 نیز باید با دقت و قوت در چارچوب مقررات بین المللی و تعهدات دو طرفه پیگیری شود تا موانع ایجاد شده در مسیر بهره مندی ملت ایران از انرژی صلح آمیز هسته ای مانند تحریم های ظالمانه برطرف گردد. منطق و حکمت حکم می کند که دایره مذاکرات در شرایط کنونی محدود به همین مسائل باشد و نه موضوعات دیگر.

* دبیر قرارگاه رسانه ای مقابله با تهدیدات نرم

انتهای پیام/ش

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 4 =