بدترین نوع سیاستگذاری فرهنگی در سطح ملی آن است که صرفا بر اساس نیازهای خودمان و آدمهای دور و بر خودمان برای دهها میلیون نفر نسخه بپیچیم.

به گزارش آفتاب ری به نقل از پارس؛ دكتر شهاب اسفندياري(عضو هيات علمي دانشگاه هنر)- به اين جملات دقت كنيد: «ما خیال می‌کنیم کمال زن در این است که برای ما برود مدال بیاورد، کمال زن در مادر شدن است، در فرزند تربیت کردن است، کمال زن در اصلاح جامعه است، چرا عواطف در جامعه کم است، زن از همین حقیقت خلق شده است، به ما گفتند بیراهه بروید ما هم گفتیم چشم، فضیلت زن در این نیست، که زن و دختر ما برود پایش را دراز کند و یک کسی را بزند و برای ما مدال بیاورد، فأین تذهبون، به کجا داریم می‌رویم؟» آیت الله جوادی آملی 93/7/15 «حضور بانوان و دختران ورزشکار با رعايت حجاب شرعي، در ميدانهاي بين المللي ... اقدامي فوق العاده، بسيار مهم و با ارزش است.» آیت الله خامنه ای 91/12/21 «من تجليل از شماها را وظيفه ‏ى خودم می دانم و حقاً و انصافاً بايد عظمت اين كار به مردم نشان داده بشود.» آیت الله خامنه ای (خطاب به زنان کوهنورد فاتح قله اورست) 84/8/30 چرا آیت الله خامنه ای از حضور بانوان در میادین بین المللی ورزش تجلیل می کنند ولی سایر علما غالبا آنرا تقبیح و تحقیر می کنند؟ به نظر من چند نکته در پاسخ به این پرسش قابل ذکر است: 1- غالب علمایی که در این موضوع نظر می دهند، تصور ذهنی شان از 'زن' صرفا معطوف به زنانی از جنس خواهر و مادر و دختر خودشان است. دقت در عین عبارت آیت الله جوادی آملی این نکته را نشان می دهد. در عرف فرهنگ علمایی طبعا این تصور که خانواده یک عالم دینی در چنین صحنه ها و میادینی دیده شوند بسیار سخت و ناگوار است. لذا چیزی را که بر خود و خانواده خود روا نمی دانند، بر دیگران هم روا نمی دانند. 2- شاید برخی علما تصور می کنند این بانوانی که در میادین ورزشی حضور دارند همه قبلا در مساجد و حوزه های علمیه مشغول بوده اند و الان به کاری لغو و بیهوده مشغول شده اند. یک ذهنیت هم ممکن است این باشد که این زنان همه قبلا به خانه داری و بچه داری مشغول بوده اند و اکنون خانواده را رها کرده و رفته اند وسط میادین ورزشی و «پایشان را دراز می کنند تا یک نفر را بزنند». 3- رهبری اما از افق و زاویه دیگری به موضوع می نگرد. ایشان می دانند که 35 میلیون زنی که در کشور ما هستند همه لزوما شبیه خواهر و مادر و دختر ایشان نیستند. اگر باب ورزش برای آنها مسدود شود، لزوما همه آنها به مساجد و حوزه های علمیه نمی روند. لزوما همه آنها مشغول خانه داری و بچه داری شوند. اصلا چه بسا زنی نتواند مادر خوبی باشد. نتواند ازدواج کند و همسر خوبی باشد. دلیل نمی شود که نگذاریم ورزشکار خوبی شود. بدترین نوع سیاستگذاری فرهنگی در سطح ملی آن است که صرفا بر اساس نیازهای خودمان و آدمهای دور و بر خودمان برای دهها میلیون نفر نسخه بپیچیم. 4- یک مشکل دیگر این است که رسانه های ما معمولا تصاویر کلیشه ای از زنان خصوصا در شخصیت همسر و مادر ارائه می دهند. لذا بسیاری از علما تاکنون تصویری از شخصیت یک بانوی ورزشکار ندیده اند که ضمنا یک همسر و مادر موفق هم باشد. 5- درک ابعاد بین المللی و فرهنگی این مسئله هم مهم است. رهبر انقلاب بارها بر وجه تبلیغی حضور زنان محجبه در میادین ورزشی بین المللی تاکید کرده اند. حضور یک زن ورزشکار محجبه در میادینی که سایر زنان در آن نیمه برهنه هستند، بیش از آنکه یک رویارویی ورزشی باشد، یک رویارویی فرهنگی است. مقایسه پوشش این زنان با پوشش زنان شاغل به تحصیل در حوزه علمیه که صحیح نیست. در قیاس باید نسبت و موقعیت را رعایت کرد. 6 - حضور بانوان محجبه در میادین ورزش بین المللی از نظر سیاسی هم در مقابله با تبلیغات اسلام هراسانه غربی ها نقش دارد. در سفر آمریکای لاتین با شیخ سهیل اسعد، برایم جالب بود که او در معرفی و تبلیغ ایران و اسلام، همه جا از مثال حضور زنان ایرانی در المپیک هم استفاده می کرد. او که در خط مقدم تبلیغ اسلام است خوب می داند که این مسئله چه تاثیری دارد در تغییر ذهنیت های نادرست دیگران.

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 8 =