کنکاشی در برنامه دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری درباره زنان؛ تشکیل وزارت خانواده و پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار

در میان هفت نامزد انتخابات سیزدهمین دوره ریاست جمهوری، امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی، «تشکیل وزارت خانواده» و محسن رضایی، «پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار» را وعده داده‌اند.

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز، در میان هفت نامزد انتخابات سیزدهمین دوره ریاست جمهوری، امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی، «تشکیل وزارت خانواده» و محسن رضایی، «پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار» را وعده داده‌اند. جستجوی سابقه این دو موضوع در اینترنت نشان می‌دهد که هم تأسیس وزارت خانواده و هم پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار، موضوع جدیدی نیست. در این گزارش با هدف ریشه‌یابی، به تبیین سابقه این دو موضوع می‌پردازیم.

وزارت خانواده؛ وزارتخانه‌ای مشغول به کار در 70 کشور دنیا

جستجو در فضای اینترنت درباره وزارت خانواده نشان می‌دهد که اولین کشوری که وزارت خانواده تأسیس کرد، بلژیک (در بیش از 70 سال پیش) است و امروزه بیش از 70 کشور در دنیا وزارتخانه‌ای با نام اختصاصی خانواده یا مشتمل بر آن دارند.

سابقه طرح وزارت خانواده در ایران

عالی‌ترین نهاد مربوط به امور زنان و خانواده در ایران، معاونت رئیس‌جمهوری در امور زنان و خانواده است که در کنار نهادهایی چون وزارت ورزش و جوانان، ستاد ملی زن و خانواده، کمیته امداد امام خمینی (ره) و سازمان بهزیستی کشور به امور زنان و خانواده در ایران می‌پردازد. در ایران هیچ گاه وزارت خانواده نداشتیم؛ اما تأسیس آن در سال‌های گذشته از سوی نهادها و شخصیت‌های رسمی و غیررسمی مطرح شده است.
1- نام‌آشناترین شخصیت دانشگاهی که موضوع تأسیس وزارت خانواده را مکرراً مطرح کرده و به گونه‌ای جدی تأسیس آن را پیگیری می‌کند، دکتر غلامعلی افروز، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، رئیس اندیشکده خانواده و استاد ممتاز دانشگاه تهران، است. افروز ابتدا در دی ماه سال 1392 و در آغازین ماه‌های شروع به کار دولت یازدهم، در نامه‌ای مفصل به دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور، به ضرورت ایجاد یک وزارتخانه قوی و مقتدر به نام وزارت خانواده اشاره کرد و در دی ماه 1395 نیز در کنگره بین المللی روانشناسی خانواده بر ضررورت تشکیل یک وزارتخانه محکم و قوی به نام خانواده، متشکل از وزارت ورزش و جوانان، بهزیستی و معاونت امور زنان ریاست جمهوری تأکید کرد. وی در تیر ماه 1396 و پس از انتخاب مجدد دکتر روحانی به عنوان رئیس جمهور، مجدداً در نامه‌ای با تفصیل کمتر از نامه اول، اهمیت تأسیس وزارت خانواده را یادآور شد.
2- در حوزه پژوهشی، حسن صالحی در مقاله «پیشنهاد وزارت خانواده حاصل رویکرد سیستمی در طراحی ساختار دولت»  (سال 1390) و جمشید آقانوه‌سی در مقاله‌ای با عنوان «وزارت خانواده و توسعه پایدار، وزارت غایب»  (سال 1396)، در قالب مقاله علمی به موضوع تأسیس وزارت خانواده پرداختند.

سابقه طرح پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار در ایران

موضوع دیگر حوزه خانواده که در تبلیغات انتخاباتی 1400 مطرح شده، تصویب خانه‌داری به عنوان شغل و پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار است که از سوی محسن رضایی مطرح شد. رضایی پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار را اولین بار در انتخابات سال 1388 و در قالب یک بیانیه مطرح کرده است.  وی در آن بیانیه از تصویب خانه‌داری به عنوان شغل، بیمه زنان خانه‌دار و پرداخت «‌حقوق خانه‌داری»‌ سخن گفته است؛ اما این طرح نیز سابقه‌ای جدا از این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دارد.

در انتخابات سال 1388 و سه روز قبل از بیانیه محسن رضایی، هم پیشنهاد تأسیس وزارت خانواده و هم تصویب خانه‌داری به عنوان شغل و پرداخت ‌حقوق به زنان خانه‌دار و بیمه آنان در قبال آموزش و کار در نهاد خانواده، در قالب یک طرح واحد و نه مجزا، در بیانیه‌ای با عنوان «بیانیه شماره ۳ کاندیدای فرضی: طرح سوم؛ وزارت خانواده» مطرح شد. در این متن که بسیار مفصل‌تر از بیانیه سال 1388 محسن رضایی است، به رویکرد توانمندسازی بر اساس خانواده محوری، رسمیت بخشیدن به شغل خانه‌داری همسران و مادران و پرداخت حقوق و بیمه تأمین اجتماعی همه زنان خانه‌دار، تدوین «خانواده الگو» به عنوان «چشم انداز خانواده آرمانی ایرانی» و ارائه آموزش‌های لازم به همسر یا مادر خانواده اشاره شده است.

اما قدیمی‌ترین سابقه و نخستین اعلام رسانه‌ای طرح وزارت خانواده و بیمه زنان خانه‌دار و پرداخت حقوق به آنان به یک ائتلاف انتخاباتی که کاندیدای فرضی هم از طرح‌های آن است، برمی‌ گردد. «تأسیس وزارت خانواده»، اولین بار در برنامه‌های ائتلاف کاندیداهای مستقل سراسر کشور در انتخابات مجلس هشتم در سال 1386 و از سوی شخصی به نام حسین رمضانی خردمردی، به عنوان دبیرکل این ائتلاف، به صورت عمومی و رسانه‌ای مطرح شد  و در آن از تصویب خانه‌داری به عنوان شغل رسمی، بیمه زنان خانه‌دار و پرداخت ‌حقوق به آنان سخن به میان آمده است.
بررسی محتوای مطرح شده در خبرهای مرتبط با این ائتلاف، نشان می‌دهد که:

اولاً: تأسیس وزارت خانواده از سال 1386 عیناً در برنامه‌های محوری ائتلاف فوق بیان شده و در انتخابات ادوار مختلف مجلس، مستمراً بر آن تأکید شد.

ثانیاً: در طرح وزارت خانواده اعلامی این ائتلاف، هم به پرداخت حقوق در قبال کاری که زنان در خانه انجام می‌دهند و هم به ارائه آموزش برای انجام هر چه بهتر آن تصریح و آخرین بار نیز در اسفند 1398 از سوی دبیرکل ائتلاف رسانه‌ای شد. وی در نشستی مطبوعاتی، آن را «پرداخت حقوق و بیمه درمانی برای همه‌ بانوان ایرانی، از روز عقد رسمی به صورت مادام العمر، به عنوان کارانه نقش مؤثری که زنان در نهاد خانواده و تولید ثروت و سرمایه انسانی ملی ایفا می‌کنند»، تعریف کرد و در معرفی بیشتر آن، به حمایت‌های مالی، تأمینی و آموزشی و فراگیری آموزش‌های مورد نظر دولت از سوی بانوان خانه‌دار برای تربیت و تحویل شهروندانی سالم و شایسته به جامعه فردای ایران اشاره کرد.

جمع‌بندی

با این بررسی کوتاه، می‌توان نتیجه گرفت که هم برنامه اعلامی قاضی‌زاده هاشمی مبنی بر «تشکیل وزارت خانواده» و هم برنامه محسن رضایی برای «پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار»، ابتکاری نیست. همچنین ارائه بخشی از طرح وزارت خانواده در تبلیغات انتخاباتی این دو کاندیدا نشان می‌دهد که به احتمال بسیار، برخی اعضای ستاد انتخاباتی‌شان این طرح‌ها را با استفاده از موضوعات منتشر شده، تدوین کرده‌اند و لذا، به نظر می‌رسد که امانت‌داری و حقوق مطرح‌کننده اولیه طرح تأسیس وزارت خانواده و پرداخت حقوق به زنان خانه‌دار رعایت نشده است.

حسین رمضانی خردمردی - دبیرکل ائتلاف کاندیداهای مستقل سراسر کشور

انتهای پیام/*

کد خبر 670219

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 5 =