صحنه انتخابات، میدان نبردِ روایت ها و رفراندوم تفکرات سیاسی است

محمد مجید فولادگر، رئیس پژوهشکده چشم انداز و آینده پژوهی نوشت: جریان‌های سیاسی در هر دوره ای برای جلب نظر مردم، مبتنی بر اندیشه سیاسی و رویکردشان به مسائل بین المللی و داخلی، روایت سیاسی خود را عرضه می کنند.

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز،  محمد مجید فولادگر، رئیس پژوهشکده چشم انداز و آینده پژوهی نوشت: جریان‌های سیاسی در هر دوره ای برای جلب نظر مردم، مبتنی بر اندیشه سیاسی و رویکردشان به مسائل بین المللی و داخلی، روایت سیاسی خود را عرضه می کنند. نگاه آن ها به مسئله و قابلیت شان در ارتباط با مردم و انتقال روایت های سیاسی و راهکارهای پیشنهادی، بر میزان رای و اقبال اجتماعی آنان موثر است. سال 92 جریانی ظهور کرد که راه حل مسائل را خارج از مرزها جستجو می‌کرد و توانست اکثریت جامعه را متقاعد کند که چالش های داخلی محصول نوع تعامل ناکارآمد و غیرموثر خارجی است و چرخ اقتصادی کشور به دلیل مداخلات خارجی ها خصوصا آمریکا، متوقف شده و ما که زبان آن ها را خوب می دانیم! قادریم مذاکره کنیم و چرخ زندگی مردم را به حرکت درآوریم.

البته این جریان، روایت سیاسی خود را به کمک مغالطات منطقی و بکارگیری تکنیک ها و ابزارهای عملیات روانی و جنگ شناختی، تقویت کرد و خطاهای راهبردی جبهه انقلاب و تکثر نامزدها و درگیری های درون جریانی، بر این آتش دمید و شد آنچه شد.

امروز هشت سال از آن موعد و روایت می‌گذرد و مردم با همه وجودشان پیامدهای دردناک این تفکر را با دلار 30 هزار تومانی، رشد 900 درصدی قیمت مسکن، تورم نجومی، صف مرغ و ... درک کرده اند. به همین دلیل است که نماینده این جریان یعنی آقای همتی هر چه با صدا بلندتر و صریح تر و بی پرده تر از اسلافش، شعارها و نگاه ها و روایت های سیاسی آنان را فریاد می زند، امکان جلب نظر مردم را ندارد تا جایی که بر پایه نظرسنجی های معتبر، بیشترین رای منفی و تقریبا کمترین اقبال اجتماعی را دارد. این بی‌اعتباری صرفا به آقای همتی مربوط نیست، بلکه یک تفکر سیاسی را نمایندگی می کند و به معنای بی اعتباری یک جریان سیاسی است.

جریانی که یا صورت مسئله را اشتباه فهمیده بود یا دوست داشت اشتباه بفهمد!! آن ها دوست داشتند فکر کنند که منشاء مسائل کشور در خارج است و اگر آمریکا به ما نظر کند، گره ها گشوده می شود. حال آنکه چالش های ایران، مولود ضعف اراده دولتمردان، سوء مدیریت داخلی، حیف و میل منابع بی نظیر ملی و فساد اداری و اقتصادی، بی عدالتی در انواع نظامات اقتصادی و اجتماعی و انفعال و روزمرگی مدیران است و فشارهای خارجی در این آشفته بازار، با هر نوع مذاکره و هر میزان امتیازدهی، کم نخواهد شد بلکه افزون می گردد، زیرا در این دولت بی سامان، تحریم ها، خسارت بارتر خواهد بود و تنش اقتصادی شدیدتر می شود و مردم بیشتر درمانده می شوند چرا که ضعف و آشوب درون است که اثرگذاری تحریم ها را افزایش می دهد و چطور ممکن است اهرم خارجی موفق، کُند یا حذف شود؟ در حقیقت دولت با نگاه غلط به نظام مسائل کشور و تجویز راهکارهای عقیم، فشارهای اقتصادی را به شدت افزایش داد و غیر مستقیم به صورت ایرانیان سیلی زد. 

همین دلِ پرخونِ مردم است که رمقی برای مشارکت نگذاشته و نشاط اجتماعی و سیاسی ما را به شدت تنزل داده است خصوصا برای طبقات محروم و کم برخوردار که با کوهی از عزت و غیرت، سال ها ست مورد غفلت مدعیان امید قرار گرفته اند، به قول سعدی:
همی زنم نفس سرد بر امید کسی   که یاد ناورد از من به سال ها نفسی
عجب مدار زمن روی زرد و ناله زار  که کوه کاه شود گر برد جفای خسی

امروز با دلی پرخون از هشت سال فرصت سوزی و ناکارآمدی و بی تدبیری، در آستانه یک انتخاب قرار داریم و غفلت از میدان مشارکت، پیامدهای خسارت بار و عمیقی در پی خواهد داشت. مشارکت یعنی محاکمه اجتماعی یک تفکر و جریان سیاسی غلط، یعنی دود شدن تفکر بیگانه پسند و آشنا ستیز!! (برعکس آیه اشداء علی الکفار رحماء بینهم). صحنه انتخابات، میدان نبردِ روایت ها و رفراندوم تفکرات سیاسی است. اگر چه امروز ایرانیان از جریان سیاسی هشت ساله رویگردان و گریزانند ولی حواسمان باشد، مشارکت پائین امکان احیای دوباره جریان بیگانه محور را پدید می آورد. مراقب باشیم ..

منبع:فارس

انتهای پیام/

کد خبر 670770

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =