شکست سکوت اصلاح‌طلبان برای تخریب اقدامات دولت

جریان اصلاحات در برابر عملکرد بسیار ضعیف و کوتاهی‌های مستمر دولت قبل کاملاً سکوت می‌کرد و حتی در بسیاری از موارد به توجیه آن می‌پرداخت.

به گزارش شبکه خبری تهران نیوز - سرویس سیاسی، «اصلاح‌طلبان شیوه تخریب دولت را پیش گرفتند و بر موج نارضایتی‌های معیشتی مردم سوار شدند، در حالی‌که عمدتاً خود آنان باعث این مشکلات شدند. این افراد با انتقاد تخریبی، انگ‌زدن به اعضای دولت رئیسی، هوچی‌گری و سوءاستفاده از ابزار لجام‌گسیخته فضای مجازی، به دنبال آن هستند که مانع توفیق دولت شوند و می‌خواهند با این کار خشنودی بیگانگان را جلب کنند.» این جملات بخشی از سخنان سیدمصطفی میرسلیم بود که روزنامه اصلاح‌طلب شرق به آن واکنش نشان داد و نوشت: «منظور میرسلیم از واژه‌هایی ازجمله «انتقاد تخریبی»، «انگ‌زدن» و «هوچی‌گری» چیست و کدام‌یک ‌از اصلاح‌طلبان به این‌ انتقادها دست زده‌اند؟ به نظر می‌رسد میرسلیم طبق عادت اصولگرایان دیواری کوتاه‌تر از اصلاح‌طلبان پیدا نکرده است و کوشیده منویات ذهنی خود را به هر وسیله‌ای به اصلاح‌طلبان نسبت دهد.»

این روزنامه در ادامه می نویسد: «اصلاح‌طلبان در ماه‌های اخیر به دلایل مختلف، سیاست سکوت را در پیش گرفته‌اند. برخی می‌گویند این سیاست سکوت ناشی از جلوگیری از هرگونه تضعیف دولت در شرایط بحرانی کشور است.»

این سخنان از جانب روزنامه ی اصلاح طلب شرق در حالی مطرح می شود که تخریب دولت سیزدهم از زمانی شروع شد که وزرای دولت جدید کمتر از یک هفته بود که از مجلس شورای اسلامی رأی اعتماد گرفته بودند و هیچ عقل سلیمی در آن زمان اندک انتظار نداشت که هیئت وزیران یک هفته‌ای و یک‌شبه مشکلات کشور را حل‌وفصل کند، اما از آنجا که دعواهای جناحی و حزبی اولویت اساسی این جریان بود، آنها تمامی تلاش خود را برای به بن‌بست‌کشاندن سیاست‌های مختلف دولت که با هدف کنترل گرانی، تورم، رکود، بیکاری و غیره بود به کار بستند، تا جایی‌که گویی دولت سیزدهم، بهشتی را از روحانی تحویل گرفته و امروز در روزهای آخر مسئولیت اوضاع را خراب کرده است. آن چیز که در پروژه رسانه‌های اصلاح‌طلب مشهود بود اجرای پروژه ناامیدسازی مردم در مقابل امید شکل گرفته مردم به تحول‌آفرینی دولت رئیسی بود. جریان اصلاح‌طلب امیدوار بود تا با دلسرد کردن مردم از سیاست‌های دولت جدید و با ایجاد نارضایتی از وضع موجود بتواند شورش‌های خیابانی را در کشور کلید بزند در ادامه تنها به بخش کوچکی از سخنان اصلاح‌طلبان برای ناامیدسازی جامعه می‌پردازیم:

در اوایل روی کار آمدن دولت سیزدهم وقتی آقای رئیسی برخلاف رئیس‌جمهور مورد حمایت اصلاح‌طلبان که در مدت زمان بروز کرونا تنها از منزل به دفتر پاستور و بالعکس نقل مکان می‌کرد و ترجیح می‌داد به‌جای اینکه در میانه میدان و در بین مردم ظاهر شود و از مشکلات آنان باخبر شود به استراحت پرداخت، اما آقای رئیسی به میان مردم رفت و با آنها به گفت‌وگو پرداخت و حتی با توجه به شدت خطر کرونا به غسالخانه بهشت زهرا (س) رفت. مسیح مهاجری، مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی به‌جای اینکه اقدامات رئیس‌جمهور را امیدآفرین تلقی کند، حرکت‌های رئیس‌جمهور را نمایشی خواند و گفت: «اقدامات تشریفاتی و نمایشی از قبیل حضور یافتن در حرم امام خمینی(ره)، عکس گرفتن با کارکنان غسالخانه بهشت زهرا(س)، نیمه‌شب به وزارتخانه رفتن وزرا و روز پنج‌شنبه جلسه دولت را تشکیل دادن، فقط در صورتی جواب می‌دهند که در سفره مردم اثر بگذارند، قیمت‌ها را کاهش بدهند و مرگ‌ومیرهای کرونایی را به طرف صفر شدن ببرند، در غیر این صورت دولت سیزدهم هم می‌شود مثل دولت‌های دیگر، مخصوصاً دولت‌های نهم و دهم که محور اصلی آن‌ها نمایش بود.»

مصطفی هاشمی‌طبا، پس از رأی اعتماد وزرای دولت سیزدهم گفت: «معلوم است که نمی‌توانند این‌کارها را انجام دهند. به عبارت دیگر هیچکدام از این برنامه‌ها نه تحقق پیدا می‌کند و نه فایده‌ای دارند، البته کسان دیگری هم بیایند این کارها را نمی‌توانند انجام دهند. من صحبت‌های وزرا را در زمان جلسات رأی اعتماد رصد کردم، برنامه‌های اعلامی آن‌ها برنامه‌های کپی- پیست است.»

محمدصادق جوادی‌حصار از جمله فعالان اصلاح‌طلب در گفت‌وگویی با روزنامه اعتماد بدون اشاره به آوارهایی که از دولت گذشته بر سر دولت رئیسی وارد شده، گویا انتظار معجزه در مدت زمان اندک را از دولت جدید دارد گفت: «امروز بیش از سه ماه از آغاز به کار دولت جدید و ایجاد این شرایط گذشته، اما آیا تغییری در وضعیت معیشتی ملت، وضع تورم و رکود بازار و مراودات بین‌المللی و تعاملات اقتصادی کشور ایجاد شده است؟ ما امیدواریم تغییری ببینیم، اما تاکنون که اتفاقی نیفتاده است؛ بنابراین می‌توان در این نوع نگاهی که قائل بود بر اینکه پای صندوق نرویم تا حاکمیت یک‌دست و از این طریق مشکلات حل شود، تشکیک کرد.»

محمدرضا خباز، از جمله فعالان اصلاح‌طلب هم گفت: «دولت هیچ برنامه‌ای برای اصلاح اقتصاد کشور ندارد. از دولت آقای رئیسی برنامه ندیدیم، آنچه دیدیم شعار، آمال و آرزو بوده است. درواقع نوعی گفتاردرمانی است.»

همچنین سهیلا جلودارزاده، نماینده سابق مجلس گفت: «مردم به خاطر حفظ تمامیت ارضی اعتراض خیابانی گسترده نمی‌کنند و این موضوع مهم معلوم نیست تا چه زمانی ادامه داشته باشد.»

محمودصادقی، نماینده اصلاح‌طلب مجلس دهم هم گفت: «دولت با روش فعلی نمی‌تواند مشکلات معیشتی مردم را سروسامان دهد و در ماه‌های آینده باعث تشدید این اعتراضات می‌شود.»

نمونه‌هایی از این دست آن‌قدر زیاد است که نمی‌توان به همه آن‌ها پرداخت. ادعای شرق مبنی بر سکوت اصلاح‌طلبان کاملاً خلاف واقع است، البته این سکوت در هشت سال دولت روحانی کاملاً وجود داشت؛ به‌گونه‌ای که این جریان دربرابر عملکرد بسیار ضعیف و کوتاهی‌های مستمر دولت در برابر مردم کاملاً سکوت می‌کرد و حتی در بسیاری از موارد به توجیه آن می‌پرداخت، اما با روی کار آمدن دولت جدید شمشیر را از رو بست و به بهانه‌های مختلف دولت سیزدهم را مورد هجمه و تخطئه قرار داد.

انتهای پیام/ م ۱۰

کد خبر 709037

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

تبلیغات

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 5 =